Hoogeveen 2 wint nipt van ESG3

Het derde moest dinsdag tegen de koploper Hoogeveen2. Deze was vorig jaar de enige concurrent van ESG2 en had dit jaar nog alle vier wedstrijden gewonnen. De meeste zelfs heel dik. Een zware pot dus.

Om het derde te steunen in deze zware wedstrijd waren de voorzitter en de wedstrijdleider extern ook naar Hoogeveen getogen. Schrik bij Hoogeveen. De familie van Os in het derde. Neen dus, helaas alleen ter ondersteuning. Hoogeveen is een grote club met veel leden. Dit jaar al 10 leden erbij. Ook deze avond verwelkomde de voorzitter weer vier nieuwe leden. Hierdoor waren er naast Hoogeveen 2 nog 20 borden bezet.

Hoogeveen 2 ging met hun rug naar de ramen zitten. Ze kregen het hierdoor als eerste lekker warm, want de verwarming staat onder het raam. Het is echter ook de plek waar het het eerst te heet wordt. Vandaar dat na een uurtje bij Hoogeveen de truien uitgingen en men letterlijk de mouwen opstroopte.

Om kwart over acht was mijn indruk als volgt.
1. Jan Plante met wit kreeg een ongebruikelijke russisch tegenover zich. Laten we zeggen in ieder geval niet zoals Kramnik het speelt. Gelukkig maar, want Kramnik is onverslaanbaar met het russisch.
2. Willem Boontje had toen al met zwart in het frans de witte pion op d4 veroverd. Dat is meestal genoeg voor winst, maar het moet nog wel even gebeuren
3. De tegenstander van Marcelis van Holst had de drie rijen verdedigen opgetrokken. D.w.z. alle stukken en pionnen op de achterste drie rijen en aan Marcelis de mooie taak te bedenken hoe je dat gaat kraken.
4. Piet Glazenburg speelde ook op drie rijen, maar had op zet 7 toch zijn pion naar b5 gespeeld.
5. Bij Erik Bandsma was de pionnen structuur van belang. Was de hanggende pion op d4 nou sterk of zwak? Beter gezegd hoe zorg ik ervoor dat hij sterk blijft en niet zwak wordt.
6. Bij Hans Hut bekeken de strijders elkaar van afstand, waarbij vooral de lopers hoopten ooit eens de belangrijkste en beslissende stukken te worden.

Als eerste is Jan Plante klaar. De opening kostte veel tijd, was immers onbekend. Jan kreeg ruimteoverwicht, maar had minder tijd over. Daarom werd tot remise besloten in een stelling waarin Jan een pion kon winnen, maar waarbij de stelling onduidelijk was. Om half negen besluit de tegenstander van Piet met een koningsaanval te komen en tien minuten later is het duidelijk. Of de koningsaanval slaat door en Piet komt met lege handen te staan, of hij slaat niet door en dan kan Piet daarvan profiteren. Voorlopig is het alle hens aan dek in de verdediging. Normaal probeer je zelf aan de andere kant van het bord gevaar te stichten. Een pionnetje meer of minder is dan niet van belang, van belang is dan meestal: Wie is het eerste. Piet nam een pionnetje op h4, maar dat hielp alleen zijn tegenstander. De aanval sloeg door.

Erik volgde met een remise. Nadat om kwart over negen het grote ruilen begon, bleef een stelling over die beide spelers niet verder wouden spelen. Waarom niet is mij niet duidelijk, want ik was net bezig de partij van Jan te analyseren. En naamgenoten gaan voor.

Op dat moment leek het misschien op 4-4 uit te draaien. Immers Willem stond nog steeds gewonnen. Marcelis stond welliswaar een pion achter, maar lopers van ongelijke kleur boden toch wat perspectief. Bij Hans was de opening nog bezig en was er nog niks af.

De ommeslag kwam bij Marcelis. Hij zag wel een mogelijke mat op d2, maar dat was goed verdedigd. Dat de vijandelijke dame ook een stapje verder kon doen naar c1 had Marcelis echter niet gezien. En dat was ook mat. Het was een vergelijkbare situatie als wat je wel meer tegenkomt. Loper op b2 en dame op c3 dreigen mat op g7. Dat wordt vaak direct gezien. Dat het op h8 ook vaak mat is, wordt zelfs door grootmeesters weleens gemist. En Marcelis is nog net niet een grootmeester.

Willem won vervolgens zijn partij volgens verwachting. Hij ruilde gewoon alles af en doordat de vijandelijke lopers ook nog zeer slecht achter hun eigen pionnen stonden, de pionnen structuur van de tegenstander verder verbrokkelde, was de winst eigenlijk eenvoudig binnen te halen. Althans Willem liet het makkelijk lijken.

Hans had toen nog steeds zijn bord vol met alle schaakattributen. Nog géén pion eraf. Toen Hans eindelijk een pion sloeg, durfde de tegenstander remise aan te bieden. Remise aanbieden met nog niks geslagen durfde hij niet aan. Er werd nog geanalyseerd met een mooie dubbele offercombinatie, maar het was onduidelijk of dat genoeg was. Wel als beide stukken werden genomen, maar als de tweede niet werd genomen was de stelling onduidelijk. Wel mooi, maar je wilt toch ook graag resultaat. Nu het resultaat van deze avond is een verlies met het kleinst mogelijk verschil 3,5-2,5. Dat levert onderstaande stand op

Hoogeveen2 (1609 – ESG3 (1396) 3,5 – 2,5
1. Ton Van Seventer (1643) – Jan Plante  remise
2. Tino Jonker (1553) – Willem Boontje 0  – 1
3. Lieffert De Jonge (1603) – M.Van Holst (1313) 1  – 0
4. Frans Van Amerongen (1644) – Piet Glazenburg (1478) 1  – 0
5. René Los (1598) – Erik Bandsma (1407) remise
6. Rudi Danker (1612) – Hans Hut (1388) remise

Jan van Os

ESG1 ten onder tegen ESGOO2, 3e wint

ESG – ESGOO 2: 3,5-4,5
Osama Sadallah (2119) – Sascha Hokamp (2113) 1-0
Arie van Wageningen (2087) – Menno Monsma (2089) remise
Christiaan Mol (1943) – Zyon Kollen (2106) 0-1
Herman Voss (2001) – Henk Bernink (2147) remise
Leo Roos (1892) – Gerard Grotenhuis (1872) 1-0
Wim Fokkens (1897) – Frank Grube (2040) remise
Ruud Winkel (1819) – Andre Langendijk (2014) 0-1
Marcel Struik (1770) – Kirsten Solberg (2031) 0-1

Als u de punten optelt (u bent vast beter dan de gemiddelde pabo-student) dan komt u terecht tot de conclusie dat wij nipt hebben verloren van een team dat gemiddeld meer dan 100 elo-punten meer heeft.

Ondanks dit krachtsverschil begonnen we met goede hoop aan de wedstrijd. Immers vorig jaar wonnen we ook van hun en ESGOO2 is al jaren een sterk team, maar ze bakken er in de competitie niets van. Dit seizoen verloren ze al hun eerste twee wedstrijden.

Leo Roos speelde vooruit en speelde tegen hun invaller/teamleider Gerard Grotenhuis. Nu is Gerard hier wel bekend, oa van de seniorenkampioenschappen en hij en Leo hebben vaker de degens gekruisd. Het werd een spannende partij die tot het eind ingewikkeld was. Beide ver opgerukte pionnen met een onveilige koning erachter. Uiteindelijk bleek Leo de betere.

Wij blij met de punt voorsprong, maar ook ESGOO bleek niet geheel ontevreden. “Gerard verliest toch alles en Leo wint veel dus we waren wel blij met de indeling”.  Tja Leo, je hebt een grote faam opgebouwd vorig seizoen.

Op de wedstrijddag bleek al snel dat het niet makkelijk zou worden. Wim speelde remise. Dat kwam niet als een verassing, maar er was nu wel doorgespeeld tot aan een stelling waarin ook werkelijk niets meer te beginnen viel. Harakiri was nog wel mogelijk, maar iets anders niet.

Marcel ruilde de zwarte loper van zijn tegenstander niet af en kreeg daarvoor de rekening gespeeld. De combinatie van een loper op h6 en een loper op a4 kostte een kwaliteit en de partij. Hierdoor kwam ESGOO op gelijke hoogte.

In het laatste half uur voor de eerste tijdscontrole kwamen daar twee punten voor ESGOO bij. Christiaan met zwart dacht dat hij zijn loper op h3 kon offeren. Dat dachten ook vele anderen. De tegenstander toonde echter feilloos aan dat het niet kon. Er zat nog net een verdediging in. Hoewel Christiaan nog wel wat meteriaal terugwon bleek de stelling eenvoudig verloren te gaan.

Ruud had een gelijke stelling, maar had te veel tijd verbruikt. Hierdoor had hij op het beslissende moment te weinig tijd om de goede verdediging te vinden. Hij ging uiteindelijk op de 40e zet door de vlag, maar stond verloren. Daarbij kwam nog dat hij met zijn 40e zet ook nog zijn dame zou weggeven. Ruud doe wat aan je tijdsindeling zou ik zeggen.

Hierdoor stonden we om 5 uur met 1,5 – 3,5 achter. Er leek nog een kleine kans op 4-4 in te zitten. Sam stond huizenhoog gewonnen en moest alleen oppassen voor blunders. Herman stond ietsjes beter en Arie kon misschien remise houden in een stelling met dame en twee pionnen en dame met drie pionnen.

Herman was de eerste die klaar was. Het bleek niet mogelijk het eindspel van Paard en zes pionnen tegen loper en zes pionnen te winnen. In de partij stond Herman lang goed, maar een kwaliteitsoffer op e2 betekende bijna verlies van de partij. Herman kon het offer niet aannemen (dat verloor zeer snel) maar kon gelukkig elders een paard nemen waardoor het voor Herman net ging en hij zijn betere stelling kon behouden.

Sam won weer op de voor hem gebruikelijke wijze. Kenmerk: Een stelling die niet voor iedereen duidelijk was en voor anderen onbegrijpelijk. En plotseling is iedereen het eens. Sam staat gewonnen, moet alleen zijn koning uit de vijandelijke schaakjes brengen. Een penning van de toren op f2 gecombineerd met een mataanval was zelfs voor de toeschouwers van het derde maar op één manier uit te leggen.

Arie moest vervolgens tot laat doorspelen om zijn remise binnen te slepen. Die remise werd bereikt door knokken, knokken en de goede zetten doen. De tegenstander had géén echte winstplan, maar wou het wel proberen. Dacht waarschijnlijk dat er vanzelf een winstplan te voorschijn zou komen. Nu weten we wel dat dat tegen Arie (bijna) nooit gebeurd, maar hij kent Arie niet zo goed als wij. Uiteindelijk offerde Arie zijn dame om pat te staan. Derhalve remise en het kleinst mogelijke verlies. Hierdoor laten we ESGOO 2 een half bordpuntje achter ons.

De volgende wedstrijd tegen Lonneker wordt een belangrijke en die willen we natuurlijk winnen. Sinterklaas is dan het land uit dus we moeten niet rekenen op presentjes.

Het derde heeft vrijdagavond tegen Assen 4 gespeeld en daar ruim gewonnen. Zoals Hans zaterdag iedereen liet zien had het nog hoger moeten worden. Hans offerde heel goed een stuk tegen drie pionnen, maar verzuimde het stuk terug te winnen. Toen langzaam zijn pluspionnen werden opgegeten stond hij een stuk achter en verloor. Piet Glazenburg haalde het beslissende halfje binnen door remise  te spelen toen de stand 3-0 voor ESG was. De stelling was ook remise.

De overige vier wonnen. Jan Plante eenvoudig en volgens Hans binnen 10 zetten (of wat meer). Marcelis stond slecht maar wist wel zijn tegenstander mat te zetten en daar draait het met schaken wel om. Willem Boontje en Jan Reinink wonnen eveneens.

Omdat het team uit 7 personen bestaat is er elke ronde iemand vrij. De vorige keer deed Hans niet mee, dit keer was teamleider Erik Bandsma de ongelukkige.

Jan van Os